بهانه های زندگیم ملیکا و آریان و آنیتا

غزل چشمهایت   قافیه دار نیست  اما وقتی میخوانمشان     ردیف ترین مادر دنیا میشوم دنیای شاعرانه ای ست       تو را داشتن.............    

اون شبی که خونه باباجون اینا واسه تولد بودیم شما یه کار بد کردی می خوای بدونی چی؟؟؟؟؟تو چنگال رو برداشتی و داشتی باهاش بازی می کردی و دلت می خواست خودت کیک بخوری ولی چون داشتی میرختی من ازت گرفتم و تو شروع کردی به گریه کردن واسه همین خاله چنگال رو داد تا اروم بشی و تو رو بغل کرد و تو هم تو همین هین چنگال رو زدی تو چشم خاله همه نگران شدیم و زود خاله رو بردیم دکتر ولی خدا رو شکر به خیر گذشت و چشم خاله فقط یه کم قرمز شده بود و با قطره هایی که دکتر داده بود الان خیلی بهتره

13 ماه عاشقی.... دخترکم 13 ماه شد که تو مهمون قلب و خونه مایی...مهمونی از جنس خودمون...از وجود خودمون....که چه بسیار شیرین و دوست داشتنی... گلک تنبل من هنوز راه نمیری و از جایی که بسیار محتاطی و محافظه کار در حدود 30 ثانیه تنها می تونی بایستی و می تونی دو قدم برداری  ولی از اونجایی که اصلا حاضر به ریسک کردن  نیستی هنوز راه نمی ری.... هنوز 8  دندونه موندی(4 تا بالا و 4 تا پایین) و به مرواریدای قشنگت چیزی اضافه نشده... هر روز شیرین زبون تر میشی و دلت میخواد چیزهای زیادی رو تلفظ کنی ..جدیدا دَ رو خیلی محکم تلفظ می کنی و وقتی می خوای خودت رو لوس کنی و باهام بازی کنی شروع می کنی به گفتن دَ  دَ وا...

  13 ماهگیت مبارک عزیز دلم   الهی قربون قد و بالات بشم   اخه قبول نیست چرا اینقدر تند تند داری بزرگ میشی   من وقت نمیکنم خیلی از فکرهای تو سرم رو عملی کنم   کوچولوی 13 ماهه من عاشقتم .  دستای کوچولوت رو میگیری و به سرعت از مبل و تخت و صندلی و هر جایی که قد کوچول موچولت برسه بلند میشی و به همه جا سرک میکشی    الان 10 روزی هست که اوایل خیلی با احتیاط ولی الان با اعتماد به نفس زیاد  دستهای نازت رو از تکیه گاه ول میکنی و برای 30 ثانیه میایستی که میخوام فدات بشم قربونت برم باورم نمیشه فرشته کوچولوی من داره بزرگ میشه  روز به روز توانا تر از قبل عروسکت رو ...

بالاخره امروز هم رسید امروز روز خیلی خوبییه  چون تولد بابامه   بابا جون ، بابت تمام زحماتی که کشیدی دستانت را می بوسم و ممنونتم.   فقط میتونم بگم از صمیم قلب دوستت دارم اما امروز روز میلاد توست و دلم می خواست  برایت جمله ای بنویسم اما دستانم مرا یاری نکرد نمیدانستم چه بگویم برای تبریک به تو ای بهترین بابای دنیا. نتونستم جمله ای زیبا بیابم تورا هیچ جمله ای توصیف نمی کند فقط می توانم بازم بگویم دوستت دارم به اندازه همه زیباییهای دنیا چرا که تو همه آنها را در خود داری . امروز واسه بابایی یه کیک سفارش دادم و قراره خاله سمانه بیاد دنبالم تا با هم کیک رو بگیریم و بری خونه بابا جون و سوپرایزش کنیم ...

اینم عکسایه ملیکا در اواخر 12 ماهگی ملیکا در حال صحبت کردن با موبایل این عکس مال امروز ظهر ملیسا خانم هست (1 سال و 25روز)بعد از خوردن ماکارونی که خیلی دوست داره   دور دهنش هنوز از اثرات ماکارونی مونده هههههههههههههه ...

عزیز دلم ، ملیکای قشنگم تو این یه سال خیلی چیزها یاد گرفتی:     چیزی که برام خیلی جالبه اینه که حرفهامون و حسابی متوجه می شی و هر چی بهت می گم انجام می دی. دست دسی و بای بای کردنت که خیلی عالیه . دست دسی از اولین کارهایی بود که یاد گرفتی.سرسری و هم که فقط وقتی پشت فرمونی انجام می دی . وقتی تو ماشینی عاشق اینی که بیای تو بغل راننده و پاتو فرو کنی تو یکی از سوراخ های فرمون.( عجب علاقه خطرناکی داری مامان)  رقصیدنت هم از پا کوبیدن و دست زدن و به  سرپا وایسادن و تکون دادن  دستات پیشرفت کرده. قربون اون دستای خوشگلت بشم. حرف زدنت هم که خوب پیشرفت کرده ماما، بابا،آب، تا( تاتی)، پوپ به به دَد...